Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα έγινε viral.
⁸4Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου
Και ξέρετε τι μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση;
Όχι ότι ένας Αμερικανός μίλησε με καλά λόγια για την Ελλάδα.
Αλλά ότι χρειάστηκε να έρθει ένας Αμερικανός στην Πνύκα για να ακούσουμε ξανά την Ελλάδα να περιγράφεται ως κάτι μεγαλύτερο από τα μίζερα όρια της καθημερινότητάς μας.
Εκεί μου ήρθε στο μυαλό ο Ιωάννης Καποδίστριας.
Και για όσους αναρωτηθούν ( τι σχέση έχει ο Καποδίστριας με τον Ρούμπιο; ), ας θυμηθούμε πρώτα ποιος ήταν ο Καποδίστριας.
Δεν ήταν ένας τοπικός παράγοντας που βρέθηκε ξαφνικά να κυβερνά ένα φτωχό κρατίδιο.
Ήταν Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ένας από τους σημαντικούς διπλωμάτες της Ευρώπης μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους και άνθρωπος που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της μεταναπολεόντειας Ελβετίας και στην κατοχύρωση της ουδετερότητάς της.
Και μετά γύρισε στην Ελλάδα.
Σε μια χώρα κατεστραμμένη, χωρίς οργανωμένο κράτος, χωρίς υποδομές, με άδεια ταμεία και διαλυμένη διοίκηση.
Και μέσα σε λίγα χρόνια άρχισε να στήνει κράτος από την αρχή.
Αυτός ήταν ο Καποδίστριας.
Όμως το όραμά του δεν σταματούσε στη δημιουργία ενός μικρού και αδύναμου κράτους.
Οραματιζόταν μια Ελλάδα ισχυρή, οργανωμένη και ικανή να αγκαλιάσει τον Ελληνισμό, μια Ελλάδα που θα μπορούσε να αποτελέσει κέντρο πολιτισμού, παιδείας, οικονομικής ανάπτυξης και πολιτικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αυτό ήταν το όραμα της Μεγάλης Ελλάδας.
Όχι η Ελλάδα της μιζέριας.
Όχι η Ελλάδα που περιμένει μονίμως από τους άλλους να της πουν πόσο αξίζει.
Αλλά μια Ελλάδα που γνωρίζει την αξία της και δουλεύει για να την κάνει πραγματικότητα.
Γι' αυτό η αναφορά στον Καποδίστρια δεν είναι ρομαντική νοσταλγία.
Είναι υπενθύμιση μιας νοοτροπίας που σήμερα μας λείπει.
Ο Καποδίστριας έβλεπε μια κατεστραμμένη Ελλάδα και σχεδίαζε κράτος και μέλλον.
Εμείς σήμερα κοιτάμε μια Ελλάδα με τεράστιες δυνατότητες και πολλές φορές σχεδιάζουμε απλώς πώς θα επιβιώσουμε μέχρι τις επόμενες εκλογές.
Και κάπου εδώ βρίσκεται η ειρωνεία.
Οχι ένας Έλληνας, αλλά ένας Αμερικανός πολιτικός στέκεται στην Πνύκα και μιλά για την Ελλάδα σαν να έχει μπροστά της έναν ιστορικό ρόλο.
Κι εμείς έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για τη χώρα μας σαν να πρέπει διαρκώς να απολογείται για την ύπαρξή της.
Μας λείπει το όραμα για την Ελλάδα;
Ο Καποδίστριας δεν είχε μια πλούσια και ισχυρή χώρα στα χέρια του.
Είχε ερείπια.
Κι όμως, τόλμησε να ονειρευτεί μεγάλη Ελλάδα.
Εμείς έχουμε πολύ περισσότερα μέσα, περισσότερη γνώση, περισσότερες δυνατότητες και μια θέση στον κόσμο που πολλοί θα ζήλευαν.
Το μόνο που δεν πρέπει να μας λείψει είναι η φιλοδοξία.
Γιατί η «ψωροκώσταινα» δεν είναι η μοίρα μας.
Είναι η μικρή εικόνα που έχουμε μάθει να έχουμε για τον εαυτό μας.
Και ίσως αυτό ακριβώς μας θύμισε η Πνύκα: να ξαναβρούμε το θάρρος να ονειρευτούμε.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι μεγάλη επειδή το λένε οι ξένοι .
Χρειάζεται να αρχίσει να συμπεριφέρεται σαν χώρα που πιστεύει η ίδια στις δυνατότητές της.
Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα.
Όχι να ζήσουμε στο μεγαλείο του παρελθόντος.
Αλλά να ξαναβρούμε το θάρρος να ονειρευτούμε τη Μεγάλη Ελλάδα του μέλλοντος.
Με εκτίμηση Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου
