Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου
Όταν η πολιτική βούληση γεννούσε έργα, και όταν η αδιαφορία τα αφήνει στην τύχη τους
Μια απογευματινή πεζή βόλτα κατηφορίζοντας το ρέμα του Αγίου Μηνά στη Λεπτοκαρυά είναι αρκετή για να ξυπνήσει μνήμες, να αναδείξει διαχρονικά έργα, αλλά και να φέρει στην επιφάνεια τις γνωστές παθογένειες που μας πληγώνουν. Ένας περίπατος που αποτελεί καθρέφτη της ιστορίας του τόπου μας.
1. Κυκλικός Κόμβος (2008): Όταν υπήρχε όραμα χωρίς κόστος
Η βόλτα ξεκινά από τον πρώτο κυκλικό κόμβο που έγινε ποτέ στη Λεπτοκαρυά, το 2008. Ένα έργο που υλοποιήθηκε μετά από προσωπική μου παρέμβαση στον τότε αρχιμηχανικό της ΤΕΡΝΑ, κ. Στέλιο Θωρηκίδη. Σήμερα, ο κόμβος αυτός λειτουργεί αθόρυβα, προσφέροντας ασφάλεια στους πολίτες, χωρίς να κοστίσει ούτε ένα ευρώ στον δήμο. Αποδεικνύεται, έτσι, πως όταν η δημοτική αρχή θέλει και διεκδικεί με γνώμονα το κοινό συμφέρον, γίνονται θαύματα χωρίς την οικονομική επιβάρυνση του δημότη.
2. Ο κρουνός της... «νέας πατέντας»
Μόλις 50 μέτρα πιο κάτω, η σκληρή πραγματικότητα του σήμερα σε προσγειώνει. Ένας κρουνός πυρασφάλειας της ΔΕΥΑΔΟΛ, μισοκρυμμένος μέσα στα άγρια χόρτα, να στάζει ασταμάτητα. Ίσως πρόκειται για κάποια νέα, πρωτοποριακή εφεύρεση: να ποτίζουμε τα άγρια χόρτα για να μεγαλώνουν! Την ίδια ώρα, βέβαια, που στους πολίτες επιβάλλονται πρόστιμα αν δεν καθαρίσουν τα οικόπεδά τους. Δύο μέτρα και δύο σταθμά.
3. Τα «Αρχαία» της Νεότερης Ιστορίας και η μπαζωμένη κοίτη
Στα 30 μέτρα απέναντι, στο ρέμα, αντικρίζει κανείς τα περιβόητα ζαρζανέτια (συρματοκιβώτια με πέτρες) που προστατεύουν τη γέφυρα. Το 2008, πριν από τη γέφυρα του ΟΣΕ, κατασκευαζόταν η νέα γέφυρα για τα αυτοκίνητα. Κατά τις εκσκαφές για τα αντιπλημμυρικά έργα, το συνεργείο προσέκρουσε πάνω σε παλαιότερα θαμμένα ζαρζανέτια – εκείνα που είχαν χτιστεί για να προστατεύσουν την παλιά γέφυρα του ΟΣΕ που είχε ρίξει ο χείμαρρος.
Πώς βρέθηκαν θαμμένα; Κάποιος συμπολίτης μας, με τις πλάτες των γνωστών-αγνώστων, είχε μπαζώσει τη μισή κοίτη του ρέματος, έριξε χώμα και φύτεψε ελιές και καρυδιές! Έτσι γίνεται στην Ελλάδα... Όταν ήρθε η ώρα να εκτελέσω το έργο ως Αντιδήμαρχος, αποκαλύψαμε αυτά τα θαμμένα ντοκουμέντα. Θυμάμαι μάλιστα τον δημοσιογράφο Αποστόλη Λεηνά από το «Ολύμπιο Βήμα» που με ρώτησε παραξενεμένος: «Μα, δεν μοιάζουν για αρχαία αυτά». Και του απάντησα: «Έχεις δίκιο, είναι αρχαία... της νεότερης ελληνικής ιστορίας και αυθαιρεσίας!».
4. Η άσφαλτος που αντέχει και το παράτολμο πάρκινγκ
Αμέσως μετά ξεκινά η άσφαλτος που στρώσαμε την ίδια χρονιά (2008). Παρά τη φυσιολογική φθορά του χρόνου, αντέχει ακόμα. Πριν πέσει η άσφαλτος, υπήρχε εκεί ένα διαλυμένο τσιμέντο με σίδερα που εξείχαν, αποτελώντας μόνιμο κίνδυνο για πεζούς και οχήματα. Το μετατρέψαμε σε ένα απέραντο πάρκινγκ. Ένα έργο ίσως παράτολμο, καθώς σε ακραία καιρικά φαινόμενα (κυρίως τον χειμώνα) το ρέμα κατεβάζει πολύ νερό και τα αυτοκίνητα πρέπει να απομακρύνονται. Ωστόσο, το καλοκαίρι λύνει τα χέρια των επισκεπτών και συνεχίζει να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες μέχρι σήμερα.
Ή βόλτα στο ρέμα του Αγίου Μηνά είναι ένα μάθημα τοπικής ιστορίας. Δείχνει τι μπορεί να πετύχει η διοίκηση όταν έχει σχέδιο και τσαγανό, αλλά και πόσο εύκολα η αδιαφορία και η ασυδοσία μπορούν να υπονομεύσουν το μέλλον αυτού του τόπου.
