Όταν η Ήττα Γίνεται Τοξικότητα
Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου
Όταν διοικήσεις, και προπονητές στοχοποιουν ένα παιδί για μια ήττα, το πρόβλημα δεν είναι το «γκολ που δεν μπήκε ή μπήκε», αλλά η παιδαγωγική αποτυχία των ενηλίκων. Δείχνοντας έναν «φταίχτη», ένας προπονητής δίνει το πράσινο φως για bullying από συμπαίκτες και γονείς.
Σε αντίθεση με τέχνες όπως το Καράτε, όπου το ήθος και ο σεβασμός προηγούνται της τεχνικής, σε πολλές ακαδημίες ποδοσφαίρου το λάθος γίνεται αφορμή για ντροπή και η νίκη αυτοσκοπός.
Η αποχώρηση από ένα τέτοιο περιβάλλον δεν είναι παραίτηση, είναι αυτοσεβασμός. Ένα παιδί με καλλιέργεια αντιλαμβάνεται γρήγορα ότι η αξία του δεν κρίνεται από ανθρώπους που δεν ξέρουν να χάνουν.
Χρειαζόμαστε δασκάλους που διαμορφώνουν χαρακτήρες, όχι αυτούς που κυνηγούν αποκλειστικά την νίκη. Η στήριξη της οικογένειας απέναντι στην αδικία είναι το σημαντικότερο «γκολ» στη ζωή ενός παιδιού.
