olymposorfeas
ΑρχειοθήEις μνήμην του Ορφέως Μεγάλο κακό η ημιμάθεια…!!! ΛΕΙΒΗΘΡΑ : Μέχρι και έωςκη ιστολογίου
-
►
2013
(603)
- ► Δεκεμβρίου (14)
- ► Φεβρουαρίου (72)
- ► Ιανουαρίου (116)
-
►
2012
(2508)
- ► Δεκεμβρίου (112)
- ► Σεπτεμβρίου (160)
- ► Φεβρουαρίου (301)
- ► Ιανουαρίου (242)
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026
Το 1683 η Ήττα των Οθωμανών στη Βιέννη που Γέννησε το Κρουασάν
Τρίτη 16 Ιουνίου 2026
Όραμα και στρατηγική στον δημο Δίου-Ολύμπου
Ας θέσουμε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος
Μια διαπίστωση που αγγίζει την καρδιά της αναπτυξιακής πραγματικότητας όχι μόνο της περιοχής, αλλά συχνά και ολόκληρης της χώρας.
Η αντίθεση ανάμεσα στην καθημερινότητα (που απαιτεί διαχείριση) και στα μεγάλα έργα (που απαιτούν όραμα και στρατηγική) είναι εμφανής στην ανατολική πλευρά του Ολύμπου.
Αν αναλύσουμε την κατάσταση «ψύχραιμα και ρεαλιστικά», οι λόγοι που αυτά τα εμβληματικά έργα —από τη μαρίνα και το τελεφερίκ, μέχρι την ανάδειξη των Λειβήθρων (ως πόλη του Ορφέα), το Μουσείο Ορφέα και τις μεγάλες αθλητικές υποδομές— μένουν στα χαρτιά, συνοψίζονται σε συγκεκριμένες παθογένειες:
Η παγίδα της «Διαχείρισης» έναντι του «Οράματος»
Οι δήμοι στην Ελλάδα συχνά αναλώνονται —και ενίοτε εγκλωβίζονται— στην καθημερινότητα: καθαριότητα, επούλωση λακκουβών, μικροβελτιώσεις. Αυτά είναι απαραίτητα για την επιβίωση, αλλά δεν συνιστούν αναπτυξιακή πολιτική.
Όταν η ενέργεια και οι πόροι μιας διοίκησης απορροφώνται πλήρως από το «σήμερα», δεν περισσεύει χρόνος, πολιτικό κεφάλαιο ή εξειδικευμένο προσωπικό για να σχεδιαστεί το «αύριο».
Το έλλειμμα Στρατηγικού Planning και Ώριμων Μελετών
Για να έρθει μια μεγάλη επένδυση, να χρηματοδοτηθεί ένα κλειστό γήπεδο της τάξης Τ11 από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού ή να εγκριθεί ένα master plan για μαρίνα στη Λεπτοκαρυά, απαιτούνται ώριμες μελέτες.
Περιβαλλοντικές μελέτες, χωροταξικές αδειοδοτήσεις, οικονομοτεχνικά σχέδια.
Η προετοιμασία αυτών των φακέλων κοστίζει ακριβά και παίρνει χρόνια. Χωρίς έτοιμους, «ώριμους» φακέλους στα συρτάρια, κανένα υπουργείο και κανένας μεγάλος επενδυτής δεν πρόκειται να χρηματοδοτήσει ένα έργο, όσο ωραίο κι αν ακούγεται ως ιδέα.
Η Γραφειοκρατία και η Πολυδιάσπαση Αρμοδιοτήτων
Έργα όπως το τελεφερίκ στον Όλυμπο ή η δημιουργία υποδομών για υδροπλάνα δεν εξαρτώνται μόνο από έναν Δήμο.
Εμπλέκονται , Το Υπουργείο Περιβάλλοντος (λόγω του καθεστώτος προστασίας του Ολύμπου ως Εθνικού Δρυμού και Μνημείου Φύσης).
Το Υπουργείο Πολιτισμού (για αρχαιολογικούς χώρους όπως τα Λείβηθρα και το Δίον).
Το Υπουργείο Ναυτιλίας (για τις λιμενικές υποδομές).
Αυτός ο γραφειοκρατικός λαβύρινθος απαιτεί στελέχη με τεράστια εμπειρία στη δημόσια διοίκηση και «πείσμα» για να ξεπεραστούν τα εμπόδια. Συχνά, η έλλειψη συντονισμού μεταξύ Δήμου, Περιφέρειας και Κεντρικής Διοίκησης οδηγεί σε τέλμα.
Η Μυθολογία και η Ιστορία ως «Διακοσμητικά στοιχεία» και όχι ως Brand
Ο Ορφέας, τα Λείβηθρα, το Δίον , ο Όλυμπος και οι «Κατοικίες των Θεών» αποτελούν ένα παγκόσμιο brand name. Ωστόσο, στην πράξη, αντιμετωπίζονται συχνά με μια τοπικιστική ή αποσπασματική προσέγγιση (π.χ. απλές εκδηλώσεις ή φεστιβάλ) και όχι ως ένα ενιαίο, ολιστικό προϊόν πολιτιστικού τουρισμού διεθνούς εμβέλειας. Λείπει η σύνδεση της ακαδημαϊκής έρευνας (των ανασκαφών) με την τουριστική αγορά και την επιχειρηματικότητα, ώστε να δημιουργηθεί, για παράδειγμα, ένα θεματικό μυθολογικό πάρκο που θα προσέλκυε επενδύσεις.
Είναι και η Έλλειψη Χωροθέτησης για Μεγάλες Επενδύσεις
Για να έρθει ένας μεγάλος επενδυτής στον αθλητισμό ή στον τουρισμό, πρέπει ο Δήμος να έχει ξεκάθαρο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ). Πρέπει να ξέρει ο επενδυτής εκ των προτέρων πού επιτρέπεται να χτίσει, τι συντελεστή δόμησης έχει και ότι δεν θα μπλέξει σε δικαστικές διαμάχες για τα επόμενα 20 χρόνια. Τα καθυστερημένα ή παρωχημένα πολεοδομικά σχέδια διώχνουν τα μεγάλα κεφάλαια.
Τι χρειάζεται για να αλλάξει αυτό;
Για να αποκτήσει η ανατολική ενότητα τη διεθνή ακτινοβολία που της αξίζει, η προσέγγιση πρέπει να αλλάξει ριζικά:
Συνεργασίες ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου & Ιδιωτικού Τομέα): Ο Δήμος δεν μπορεί να σηκώσει το οικονομικό βάρος μιας μαρίνας ή ενός τελεφερίκ. Πρέπει να λειτουργεί ως διευκολυντής (facilitator), προσφέροντας τη γη και τις αδειοδοτήσεις, και αφήνοντας την κατασκευή και λειτουργία σε ιδιώτες.
Δημιουργία «Task Force» Μεγάλων Έργων: Χρειάζεται μια ειδική ομάδα επιστημόνων και τεχνοκρατών μέσα στον Δήμο (ή σε συνεργασία με την Περιφέρεια) που θα ασχολείται αποκλειστικά με τη σύνταξη μελετών και τη διεκδίκηση ευρωπαϊκών κονδυλίων, αποκομμένη από τη μιζέρια της καθημερινότητας.
Ενιαία Ταυτότητα (Destination Branding): Ο Όλυμπος, το Δίον, τα Λείβηθρα και η ακτογραμμή της Πιερίας πρέπει να πλασαριστούν στη διεθνή αγορά ως ένας ενιαίος προορισμός 365 ημερών (Βουνό, Ιστορία, Μύθος, Θάλασσα).
Η δυναμική υπάρχει, η γεωγραφική θέση είναι στρατηγική και η ιστορική κληρονομιά ασύλληπτη. Αυτό που λείπει είναι η μετάβαση από την πολιτική της «συντήρησης» στην πολιτική της «διεκδίκησης και της μεγάλης κλίμακας».
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026
Ο Τάκης Φωστηρόπουλος στην Λεπτοκαρυά
Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος
Οταν μιλάμε για τον Τάκη (Παναγιώτη) Φωστηρόπουλο του ποδοσφαίρου, λέμε για την προσωπικότητα με τεράστια και πολυετή προσφορά στα γήπεδα!
Είναι πράγματι ένας άνθρωπος που έχει γράψει τη δική του ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, τόσο ως παίκτης όσο και από το μετερίζι του προπονητή και του συνδικαλιστή.
Ωστόσο, για όσα συζητήσαμε, είναι καλές οι προθέσεις του, αλλά του είπα ότι δυστυχώς στην Λεπτοκαρυά υπάρχει ή έλλειψη «καθαρού βλέμματος» και τεχνογνωσίας, δυστυχώς, αυτό δεν περιορίζεται μόνο στο ποδόσφαιρο.
Το συναντάμε συχνά και σε άλλους κρίσιμους τομείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, του τουρισμού και των υποδομών, όπου οι σωστές, επαγγελματικές ιδέες συχνά προσκρούουν στην αδράνεια, τη γραφειοκρατία ή τη στενόμυαλη τοπική νοοτροπία.
Είναι κέρδος πάντως που άνθρωποι με την εμπειρία του Φωστηρόπουλου μοιράζονται τέτοιες σκέψεις μαζί μου.
Το θέμα είναι να βρεθούν κάποια στιγμή και οι κατάλληλοι αποδέκτες που θα έχουν τα αυτιά τους ανοιχτά για να τις υλοποιήσουν.
Μερικά από τα πιο σημαντικά highlights από την πορεία του που αξίζει να αναφερθούν:
Συνδέθηκε άρρηκτα με τον Απόλλωνα Κρύας Βρύσης (από όπου και κατάγεται), αγωνιζόμενος εκεί με μεγάλη επιτυχία από το 1967 έως το 1973, ζώντας τη χρυσή εποχή της ομάδας όταν ανέβηκε στη Β' Εθνική.
Το 1990 έγραψε ιστορία καθώς ήταν ο πρώτος προπονητής της νεοσύστατης Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου Γυναικών, κάνοντας το ντεμπούτο του στον πάγκο της σε εκείνο το ιστορικό πρώτο φιλικό με την Ταϊβάν στο Στάδιο Καλλιθέας.
Άφησε τεράστιο έργο στο κομμάτι των προπονητών, καθώς υπήρξε ο οραματιστής, ιδρυτής και για πολλά χρόνια (2005–2019) Πρόεδρος του Συνδέσμου Προπονητών Ποδοσφαίρου Πειραιά, γυρνώντας ο ίδιος τα γήπεδα για να μαζέψει υπογραφές και να πάρει σάρκα και οστά ο σύνδεσμος.
Μάλιστα, η Ε.Π.Σ. Πειραιά τον έχει βραβεύσει για τη συνολική του προσφορά.
Η ΕΠΟ του είχε αναθέσει το τελετουργικό σε ιστορικά ματς στο ΟΑΚΑ το 1993, όπως στον τελικό Κυπέλλου Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός, 1-0 αλλά και στο αξέχαστο Ελλάδα-Ρωσία (1-0) που μας έστειλε στο Μουντιάλ των ΗΠΑ.
Ένας άνθρωπος γεμάτος ιστορίες από τα γήπεδα, τις προπονήσεις και τα παρασκήνια του ποδοσφαίρου.
Η συνάντησή μας στην Λεπτοκαρυά, περιείχε κοινωνικές, ποντιακές, αλλά και ποδοσφαιρικές αναλύσεις , και προπαντός προτάσεις για τις ακαδημίες της Λεπτοκαρυάς, οι αναμνήσεις από τις παλιές καλές εποχές της Εθνικής και των ερασιτεχνικών γηπέδων είχαν την τιμητική τους!
Τάκη έδωσες μεγάλη χαρά στην παρέα μας να είσαι πάντα καλά.
Σάββατο 13 Ιουνίου 2026
Όταν η Αποχή Επιστρέψει ως Μπούμερανγκ Ανατροπής ;
Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου
Η πρόσφατη, προκλητική απόφαση της κυβέρνησης να φέρει ψηφίσει με αυξήσεις-μαμούθ έως και 95% για την ανώτατη ιεραρχία της Εκκλησίας –εξισώνοντας τον μισθό του Μητροπολίτη με αυτόν του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου .
Ενδεικτικό, χρόνια τώρα οι πολιτικοί σχεδιαστές του Μαξίμου αντιμετώπιζαν την απογοήτευση των πολιτών με κυνισμό. Οσο μεγαλύτερη η αποχή, τόσο πιο εύκολα ελέγχουμε το αποτέλεσμα με τους δικούς μας, σκληρούς κομματικούς στρατούς.
Μόνο που ή δεξαμενή της αποχής δεν είναι άδεια· είναι γεμάτη με βουβή, συσσωρευμένη οργή.
Το σύστημα αντιλαμβάνεται ότι οι πολίτες που είχαν γυρίσει την πλάτη στις κάλπες αποφασίζουν να επιστρέψουν –όχι για να τους ανεκτούν, αλλά για να στηρίξουν μια νέα, καθαρή εναλλακτική– και ότι ο έλεγχος χάνεται.
Τρέχουν να ικανοποιήσουν «πάγια αιτήματα» της ανώτατης ιεραρχίας, ελπίζοντας ότι οι Μητροπολίτες θα λειτουργήσουν ως αναχώματα και θα συγκρατήσουν τον κόσμο από το να ψηφίσει το νέο κίνημα.
Το επόμενο βήμα τους είναι πάντα η λάσπη. Θα βαφτίσουν τη νέα προσπάθεια «λαϊκίστικη», «επικίνδυνη» ή «ασταθή», «Ψηφίστε εμάς, γιατί αν έρθουν οι άλλοι θα καταστραφούμε». Μόνο που ο κόσμος έχει ήδη καταστραφεί οικονομικά από τους ίδιους.
Ο Έλληνας πολίτης που βλέπει τον Μητροπολίτη του να παίρνει 4.600€ και τον ίδιο να μην μπορεί να βγάλει το πρώτο δεκαήμερο του μήνα, έχει ξεπεράσει το στάδιο του φόβου. Έχει περάσει στο στάδιο της αποφασιστικότητας.
Το νέο κίνημα που αναδύεται , εχει ως καύσιμο την ανάγκη για δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και ισονομία.
Όταν οι άνθρωποι της αποχής αποφασίσουν να γίνουν οι πρωταγωνιστές της κάλπης, καμία προεκλογική μεθόδευση και κανένα μισθολόγιο δεν θα μπορέσει να σταματήσει το κύμα.
Ο πανικός τους είναι η καλύτερη απόδειξη ότι το σύστημα νιώθει το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του. Η ώρα που θα τρέχουν να σώσουν τις καρέκλες τους έχει ήδη ξεκινήσει.
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026
Το Ιστορικό Ρητό του Στράβωνα και η Συμφωνία των Πρεσπών
Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου
Η πρόσφατη τοποθέτηση αναμνηστικής πλάκας στη Δράμα από την Επιτροπή Ελληνισμού —με τον Ήλιο της Βεργίνας και το περίφημο ρητό του Στράβωνα «Ἔστιν οὖν Ἑλλάς καί ἡ Μακεδονία»— έφερε στο προσκήνιο μια έντονη πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση, μετά από αντιδράσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.
Ωστόσο, η ουσία του ζητήματος διαχωρίζεται σαφώς σύμφωνα με το Άρθρο 7 της Συμφωνίας των Πρεσπών, η Ελλάδα διατηρεί πλήρως το δικαίωμα να επικαλείται την αρχαία πολιτιστική της κληρονομιά, τα σύμβολα και την αρχαία γραμματεία της. Η χρήση του Ήλιου της Βεργίνας και του ρητού του Στράβωνα εντός της ελληνικής επικράτειας είναι απολύτως νόμιμη.
Αντίθετα, η γειτονική χώρα υποχρεώθηκε ρητά να αφαιρέσει τον Ήλιο της Βεργίνας από κάθε δημόσια χρήση και κρατικό σύμβολο, αναγνωρίζοντας ότι η αρχαία μακεδονική κληρονομιά ανήκει στον ελληνικό πολιτισμό.
Η υποχρέωση της Ελληνικής Δημοκρατίας περιορίζεται στη χρήση του όρου «Βόρεια Μακεδονία» στα κρατικά έγγραφα και τις διεθνείς σχέσεις. Ο ιδιωτικός προσδιορισμός και η χρήση όρων όπως «Σκόπια» στην καθημερινότητα των πολιτών αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης.
Η διαμάχη γύρω από την πλάκα στη Δράμα είναι καθαρά ιδεολογική και όχι νομική. Η Συμφωνία των Πρεσπών έθεσε περιορισμούς στο κράτος των γειτόνων, αλλά δεν άγγιξε —ούτε θα μπορούσε να αγγίξει— την ιστορική κληρονομιά της Ελλάδας και την ελευθερία λόγου των πολιτών της.
Κυριακή 7 Ιουνίου 2026
Η σιωπή είναι συνενοχή;
Η Λεπτοκαρυά γεμίζει πάλι τουρίστες, αλλά οι παραδοσιακές αξίες πάνε περίπατο. Λίγοι ασυνείδητοι χαλάνε την εικόνα για όλους μας:
Ανεξέλεγκτα , ανήλικα παιδιά ,τρέχουν με ηλεκτρικά πατίνια και με ποδήλατα, σε δρόμους και πεζοδρόμια. Έπεσαν πάνω σε δύο ηλικιωμένες κυρίες από τη Σερβία — από τύχη δεν είχαμε σοβαρό τραυματισμό.
Κυρίες που έκαναν τη βόλτα τους, βρέθηκαν μπουγελωμένες με σακούλες νερού από πιτσιρικάδες στην κεντρική διάβαση.
Ήχοι... πολέμου από λίγα αυτοκίνητα με πειραγμένες εξατμίσεις ξεσηκώνουν την περιοχή μέρα και νύχτα.
Αντί για συνεργασία και κοινή γραμμή, βλέπουμε ένα μπαράζ αλληλοκαταγγελιών μεταξύ δημοτών ή επαγγελματιών. Το μόνο αποτέλεσμα είναι να υπονομεύεται η ίδια η νυχτερινή διασκέδαση και το τουριστικό μας προϊόν.
Δεν φταίνε όλοι, φταίει όμως, η δική μας ανοχή.
Αν οι θεσμοί, οι αρμόδιοι φορείς δεν μαζέψουν την κατάσταση ΤΩΡΑ, η ζημιά για τον τόπο θα είναι μόνιμη. Και ή σιωπή μας θα είναι η συνενοχή.
Πέμπτη 28 Μαΐου 2026
«Τον λύκο βλέπεις, τον ντορό ψάχνεις...» – Τώρα θυμήθηκαν τα κλιμάκα στα σύνορα;
Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου
Διαβάζουμε στον Τύπο Θεσσαλονίκης ότι ο Υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης) κ. Γκιουλέκας στέλνει –λέει– αύριο κλιμάκια στα σύνορα για να εξετάσουν τα προβλήματα με το νέο σύστημα ελέγχου.
Ρωτάμε λοιπόν ως πολίτες και ως επαγγελματίες της Πιερίας:
Πού ήσασταν τόσο καιρό; Το νέο σύστημα εφαρμόζεται πλήρως από τον Απριλίο. Η σεζόν έχει ήδη ξεκινήσει. Τα κλιμάκια έπρεπε να είχαν πάει, να είχαν ελέγξει και να είχαν λύσει τα προβλήματα από τον χειμώνα!
Γιατί πάντα στην Ελλάδα πρέπει να φτάσει ο κόμπος στο χτένι για να κινητοποιηθεί ο κρατικός μηχανισμός; Αυτό δεν είναι διοίκηση, είναι διαχείριση κρίσης εκ των υστέρων. Δείχνει πλήρη προχειρότητα.
Όπως έλεγαν και οι παλιοί, «τον λύκο τον βλέπεις, τον ντορό (το ίχνος) ψάχνεις να βρεις;». Ο λύκος –που λέγεται οικονομική καταστροφή για τον οδικό τουρισμό της Βόρειας Ελλάδας– είναι ήδη μέσα στο μαντρί. Οι ουρές χιλιομέτρων είναι εκεί, οι τουρίστες αγανακτούν, τα ξένα μέσα μας δυσφημούν, κι εμείς τώρα πάμε να κάνουμε «αυτοψία».
Κύριοι, τα παράπονα των συνοριοφυλάκων για τα απαρχαιωμένα δίκτυα χαλκού και την έλλειψη οπτικών ινών ήταν γνωστά εδώ και χρόνια. Τα κλιμάκια και οι συσκέψεις της τελευταίας στιγμής δεν σώζουν τη σεζόν. Θέλουμε άμεσες, πρακτικές λύσεις τώρα (fast-track διαδικασίες, διαχωρισμό λωρίδων και αναστολή της βιομετρικής καταγραφής αν χρειαστεί), πριν οι τουρίστες αλλάξουν οριστικά πορεία για Αλβανία και Βουλγαρία.
Φτάνει πια με το «βλέποντας και κάνοντας» στην πλάτη της τοπικής μας οικονομίας!
Με εκτίμηση Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου
#Πιερία #Τουρισμός2026 #Εύζωνοι #Κιλκίς #Μακεδονία #ΚυβερνητικήΠροχειρότητα
SOS για τον Τουρισμό της Πιερίας: Τα σύνορα «καίγονται» κι εμείς κοιτάμε τα πρωτόκολλα;
Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου
Η τουριστική περίοδος ξεκίνησε με
το νέο ψηφιακό σύστημα ελέγχου της ΕΕ (EES) για πολίτες τρίτων χωρών το οποίο έχει προκαλέσει έμφραγμα και ουρές χιλιομέτρων στους Ευζώνους .
Με δίκτυα παλιάς εποχής, και χωρίς τις κατάλληλες υποδομές, οι τουρίστες από τη Σερβία, τη Σκόπια, και άλλες γειτονικές χώρες –που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του οδικού τουρισμού στην Πιερία– βιώνουν απίστευτη ταλαιπωρία, περιμένοντας ώρες ολόκληρες στα σύνορα.
Όταν ο Σέρβος ή ο Σκοπιανός τουρίστας ξέρει ότι θα φάει 3 και 4 ώρες ταλαιπωρία στα σύνορα κρατώντας μωρά στην αγκαλιά, απλά θα αλλάξει προορισμό. Θα πάει στην Αλβανία ή τη Βουλγαρία.
Τα ξενοδοχεία μας, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, η εστίαση και η τοπική αγορά της Πιερίας θα πληρώσουν το μάρμαρο της κρατικής προχειρότητας.
Μετά το «λουκέτο» στη βάση της Ryanair στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», το χάος στα χερσαία σύνορα έρχεται να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στον τουρισμό της Μακεδονίας.
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, ούτε για γραφειοκρατικές δικαιολογίες και «τήρηση πρωτοκόλλων». Οι Δήμοι της Πιερίας, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, οι Ενώσεις Ξενοδόχων, Πρακτόρων και Επαγγελματιών πρέπει να παρέμβουν ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.
Ζητάμε άμεσα:
Πίεση για αναστολή της βιομετρικής καταγραφής (όπως ήδη ζήτησε η Σερβία και όπως πέτυχαν οι Βρετανοί) για τους καλοκαιρινούς μήνες, μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες υποδομές.
Άμεσο διαχωρισμό λωρίδων κυκλοφορίας στα σύνορα, ώστε οι Ευρωπαίοι πολίτες να μην εγκλωβίζονται στις ίδιες ουρές.
Δοκιμές σε πραγματικό χρόνο και ενίσχυση του προσωπικού στους συνοριακούς σταθμούς με fast-track διαδικασίες.
Όπως φωνάζαμε για τις ντουζιέρες χωρίς νερό στις παραλίες μας, έτσι φωνάζουμε και τώρα για το «τείχος» που υψώνεται στους Ευζώνους. Αν δεν διευκολύνεις τον τουρίστα, τον διώχνεις. Κύριοι της τοπικής αυτοδιοίκησης και των φορέων, πάρτε θέση πριν ή ταλαιπωρία μάς ξεπεράσει.
Με εκτίμηση Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου
#Πιερία #Τουρισμός2026 #Εύζωνοι #Σύνορα #SosΤουρισμός #Μακεδονία
Τρίτη 26 Μαΐου 2026
: Λεπτοκαρυά 2026 – Ένας Θεϊκός Τόπος Παγιδευμένος στην «Κοσμάρα» του Αυτοσχεδιασμού
Παρασκευή 22 Μαΐου 2026
Η μελέτη αντιμετώπισης της παράκτιας διάβρωσης
Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου
Η Λεπτοκαρυά και οι γύρω ακτές βραβεύονται σταθερά με Γαλάζιες Σημαίες, γεγονός που απαιτεί αυστηρή τήρηση των περιβαλλοντικών όρων αλλά και υψηλή ποιότητα υπηρεσιών.
Μόνο μέσω της επιστημονικής οδού μπορεί να εξασφαλιστεί ότι η παραλία θα παραμείνει «χρυσή» για τους τουρίστες, χωρίς να κινδυνεύουν οι δήμαρχοι με αυτόφωρα και χωρίς να δίνονται πατήματα για ιδεολογικές συγκρούσεις που ζημιώνουν την τοπική οικονομία.
Η μελέτη μπορεί, να επιβάλλει τη χρήση κυματοθραυστών ή άλλων τεχνικών έργων, όταν διαπιστωθεί ότι η ακτή κινδυνεύει να «χαθεί» από τον κυματισμό και τα θαλάσσια ρεύματα.
Όταν γίνει ή μελέτη διάβρωσης ακτών, ο μελετητής (συνήθως ειδικός λιμενολόγος / ακτομηχανικός) εξετάζει τη δυναμική των κυμάτων και των ιζημάτων και προτείνει επιστημονικές λύσεις.
Οι σύγχρονες μελέτες προτείνουν βυθισμένους κυματοθραύστες.
Κατασκευάζονται παράλληλα προς την ακτή, σε μια απόσταση 100-150 μέτρων και σε κατάλληλο βάθος, ώστε να μην φαίνονται με το μάτι και να μην εμποδίζουν τη θέα.
Αναγκάζουν το κύμα να «σπάσει» πάνω τους προτού φτάσει στην παραλία. Έτσι, το νερό φτάνει στην ακτή εξασθενημένο, δεν παρασύρει την άμμο προς τα μέσα και επιτρέπει στην παραλία να παραμένει πλατιά και σταθερή.
Οι κυματοθραύστες εξασφαλίζουν ότι η νέα άμμος που θα τοποθετηθεί δεν θα χαθεί στην πρώτη χειμωνιάτικη καταιγίδα.
ς Η μελέτη μπορεί να προτείνει κάθετα έργα (προβόλους) που εγκλωβίζουν την άμμο στην τουριστική ζώνη.
Γιατί αυτό είναι η μόνη ορθή λύση για τον Δήμο;
Δεν κάνει «μερεμέτια» κάθε Μάιο, αλλά θωρακίζει την παραλία για τις επόμενες δεκαετίες.
Το έργο αδειοδοτείται από το Κράτος (Υπουργείο Περιβάλλοντος, Κτηματική Υπηρεσία) και συνοδεύεται από Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ). Συνεπώς, κανένα δικαστήριο και κανένα παρατηρητήριο δεν μπορεί να στραφεί εναντίον του Δήμου, γιατί το έργο είναι πλήρως νόμιμο και επιστημονικά τεκμηριωμένο.
Δευτέρα 18 Μαΐου 2026
19η Μαΐου: Η Μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού και το Χρέος για μια Ενιαία Διεθνή Αναγνώριση
Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου
Η 19η Μαΐου έχει καθιερωθεί επίσημα από την Ελληνική Βουλή ως η Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η ημερομηνία αυτή επιλέχθηκε καθώς σηματοδοτεί την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα το 1919, γεγονός που εγκαινίασε την τελική και πιο άγρια φάση των διωγμών, των σφαγών και των εκτοπισμών που οδήγησαν στον αφανισμό 353.000 Ελλήνων του Πόντου.
Ωστόσο, η ιστορική αλήθεια είναι ευρύτερη και αγκαλιάζει ολόκληρο τον Μικρασιατικό και Θρακικό Ελληνισμό. Οι διώξεις δεν περιορίστηκαν στα παράλια του Ευξείνου Πόντου· εξαπλώθηκαν με την ίδια βαρβαρότητα στην Ιωνία, την Καππαδοκία και την Ανατολική Θράκη.
Το Μοντέλο της Διεθνούς Διεκδίκησης: Κράτος εναντίον Συλλόγων
Ανήμερα της επετείου, αξίζουν αναμφισβήτητα συγχαρητήρια στις ποντιακές οργανώσεις και τα σωματεία. Με την αστείρευτη ενέργειά τους, το πείσμα και την αγάπη για τις ρίζες τους, κατάφεραν να κρατήσουν τη φλόγα αναμμένη, να διασώσουν την ιστορική μνήμη και να πετύχουν σημαντικές αναγνωρίσεις σε τοπικό και διεθνές επίπεδο (όπως σε πολιτείες των ΗΠΑ, της Αυστραλίας και του Καναδά).
Όμως, η ανάθεση ενός τόσο κρίσιμου εθνικού ζητήματος αποκλειστικά στους συλλόγους αναδεικνύει τις διαχρονικές αδυναμίες της επίσημης ελληνικής πολιτείας. Όταν συγκρίνουμε την πορεία του ελληνικού ζητήματος με εκείνη της Αρμενικής Γενοκτονίας ή του Ολοκαυτώματος των Εβραίων, η διαφορά στη στρατηγική είναι εμφανής:
Κρατική Στρατηγική: Τόσο η Αρμενία όσο και το Ισραήλ έθεσαν την αναγνώριση των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στην κορυφή της επίσημης εξωτερικής τους πολιτικής.
Ενιαίο Μέτωπο: Αντί για αποσπασματικές διεκδικήσεις, η διεθνής κοινότητα αντιμετώπισε ένα συγκροτημένο, ενιαίο κρατικό αίτημα.
Αν το ελληνικό κράτος είχε υιοθετήσει μια κοινή, συμπαγή γραμμή για τη Γενοκτονία του συνόλου των Ελλήνων της Ανατολής (Ποντίων, Μικρασιατών και Θρακών), το διπλωματικό εκτόπισμα της χώρας θα ήταν πολλαπλάσιο. Η διεθνής αναγνώριση δεν είναι απλώς μια πράξη ηθικής δικαίωσης· είναι ένα ισχυρό διπλωματικό εργαλείο που θωρακίζει τη χώρα απέναντι στον αναθεωρητισμό.
Η Πρόταση: Η Ιστορία της Ανατολής στα Σχολεία της Χώρας
Η διατήρηση της μνήμης δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στα μνημόσυνα και τις επετειακές εκδηλώσεις μία φορά τον χρόνο. Πρέπει να ριζώσει εκεί που διαμορφώνεται η συνείδηση των μελλοντικών πολιτών: στα σχολεία.
Πρόταση για την Εισαγωγή Ειδικής Θεματικής Ενότητας στο Εκπαιδευτικό Σύστημα
Καλούμε την πολιτεία και το Υπουργείο Παιδείας να θεσμοθετήσουν την εισαγωγή μιας αυτοτελούς, υποχρεωτικής διδακτικής ενότητας στην Ιστορία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αφιερωμένης αποκλειστικά στον Ελληνισμό της καθ' ημάς Ανατολής.
Σφαιρική Προσέγγιση: Το μάθημα δεν πρέπει να περιορίζεται στην καταστροφή του 1922, αλλά να αναδεικνύει τον πολιτισμό, την οικονομική ακμή και τη συνεισφορά των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, καθώς και τη μεθοδευμένη εξόντωσή τους (1914–1923).
Κοινή Συνείδηση: Όλοι οι Έλληνες μαθητές, ανεξαρτήτως καταγωγής, πρέπει να γνωρίζουν ότι οι πρόσφυγες του '22 δεν ήταν απλώς θύματα ενός πολέμου, αλλά μάρτυρες μιας οργανωμένης γενοκτονίας.
Βιωματική Μάθηση: Ενθάρρυνση σχολικών προγραμμάτων, καταγραφής προφορικών μαρτυριών που έχουν διασωθεί σε οικογένειες και επισκέψεων σε προσφυγικούς οικισμούς και μουσεία.
Η μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών και ο ξεριζωμός των επιζώντων αποτελεί κοινή εθνική παρακαταθήκη. Είναι χρέος τιμής και ιστορικής ευθύνης να μετατραπεί η γενοκτονία αυτή από ένα "τοπικό" ή "συλλογικό" ζήτημα, σε κεντρικό πυλώνα της εθνικής μας παιδείας και της εξωτερικής μας πολιτικής.






















