Ο υγιής άνθρωπος δεν βασανίζει τους άλλους. Γενικά είναι οι βασανισμένοι που εξελίσσονται σε βασανιστές. Καρλ Γιούνγκ, 1875-1961, Ελβετός ψυχίατρο

Η ευτυχία είναι ένα όνειρο, αλλά η δυστυχία είναι πραγματικότητα. Βολταίρος, 1694-1778, Γάλλος φιλόσοφος & συγγραφέας

Η χαμένη βελανιδιά της Παλιάς Λεπτοκαρυάς

Μπροστά από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας, στην παλιά Λεπτοκαρυά, στεκόταν για δεκαετίες —ίσως και αιώνες— μια πελώρια βελανιδιά. Ένα ζωντανό μνημείο της φύσης, σκιά και σημάδι της ιστορικής μας μνήμης. Θύμιζε στους παλιότερους, και μάθαινε στους νεότερους, πως το χωριό μας κάποτε δεν ήταν δίπλα στη θάλασσα, αλλά ψηλά, στις πλαγιές του Ολύμπου. Εκεί όπου υπήρχαν κι άλλες τέτοιες μεγαλοπρεπείς βελανιδιές, που όμως ξυλεύτηκαν σε εποχές δύσκολες, για ανάγκες που δεν μπορούμε εύκολα να κρίνουμε σήμερα.

Ίσως αυτή η μαζική αποψίλωση να συνέβαλε στις κατολισθήσεις που ανάγκασαν τους προγόνους μας να μεταφέρουν το χωριό στη σημερινή του θέση, δίπλα στο κύμα. Η βελανιδιά μπροστά στην Αγία Τριάδα ήταν μια από τις τελευταίες μαρτυρίες εκείνου του παλιού τόπου, μια ήσυχη αλλά εύγλωττη υπενθύμιση της σχέσης μας με το περιβάλλον, με τον χρόνο, με τις ρίζες μας.

Και όμως, όπως δείχνει μια φωτογραφία, τα τελευταία χρόνια και αυτή η βελανιδιά κόπηκε. Κανείς δεν έμαθε ποιος, γιατί, και αν υπήρχε σοβαρός λόγος. Ίσως να υπήρχε – δεν είμαστε εδώ για να κατηγορήσουμε. Είμαστε όμως εδώ για να θυμόμαστε.

Η φύση δεν είναι μόνο διακόσμηση. Είναι μνήμη, είναι ταυτότητα, είναι παρηγοριά. Και όταν χάνεται ένα δέντρο όπως αυτό, δεν χάνεται απλώς ένας κορμός και λίγα φύλλα. Χάνεται ένα κομμάτι από εμάς τους ίδιους.

Ας κρατήσουμε στη μνήμη μας τη βελανιδιά της Αγίας Τριάδας και ας προσπαθήσουμε να μην επιτρέψουμε να χαθούν κι άλλα τέτοια σημάδια της ιστορίας μας. Μπορεί να μη μπορούμε πάντα να τα σώσουμε — αλλά μπορούμε να τα τιμήσουμε. Με λέξεις, με φωτογραφίες, με σιωπή.

Μετά από την αλήθεια, δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο από τη φαντασία.

Antonio Machado, 1875-1939, Ισπανός συγγραφέας

Όταν βλέπεις τα δόντια του λεονταριού, μην πιστεύεις πως σου χαμογελάει.

Αλ Μουτανάμπι, 10ος αιών, Άραβας ποιητής

Η αδιαμφισβήτητη απόδειξη σοφίας είναι η συνεχώς καλή διάθεση.

Μισέλ ντε Μονταίν, 1533-1592, Γάλλος δοκιμιογράφος

Ο ανώτερος άνθρωπος νοιώθει απόλυτα άνετα. Ο κατώτερος άνθρωπος είναι πάντοτε εκνευρισμένος. Κομφούκιος, 551-479 π.X., Κινέζος φιλόσοφος

Πότε θα θυμώσουμε οι Ελληνες;

Να φυλάγεσαι από εκείνον που σε εξωθεί σε μια ενέργεια που δεν έχει κανένα ρίσκο για τον ίδιο. Joaquin de Setanti

Εκείνο που οι άνθρωποι ονομάζουν μοίρα, στην ουσία είναι ένα σύνολο ανοησιών που έκαναν. Άρθουρ Σοπενχάουερ, 1788-1860, Γερμανός φιλόσοφος

Ανοήμονες βιούσι ού τερπόμενοι βιούν. Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος μτφρ: οι ανόητοι ζουν χωρίς να είναι ευχαριστημένοι που ζουν

Λέγουν “αγάπησε και τρελάθηκε”, ενώ έπρεπε να πουν “τρελάθηκε και αγάπησε”. Δημήτριος Καμπούρογλου, 1852-1942, Έλληνας γνωμικογράφος

Να ακούς πάντα αυτόν που δεν έχει κάτι να κερδίσει από ,σένα ( Αριστοτέλης )

Οι συμβουλές είναι σαν τα φάρμακα: οι πιο πικρές είναι συχνά οι καλύτερες. Ταγκόρ, 1861-1941, Ινδός λογοτέχνης, Νόμπελ 1913

Όσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει! Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957, Έλληνας συγγραφέας («Οι Αδερφοφάδες»)

Αν δεν πεινάσουν δεν μαθαίνουν 

Ο άνθρωπος είναι το μόνο είδος αρπακτικού που στήνει μόνος του την παγίδα του, τη δολώνει, και μετά πέφτει μέσα σ’ αυτήν.

Τζων Στάινμπεκ, 1902-1968, Αμερικανός συγγραφέας, Νόμπελ 1962

Η αγάπη είναι μια παγίδα. Όταν παρουσιάζεται, βλέπουμε μόνο το φως της, όχι τις σκιές της.

Πάουλο Κοέλο, 1947-, Βραζιλιάνος συγγραφέας

Δεν τον φοβάμαι το Θεό, αυτός καταλαβαίνει και συχωρνάει. Τους ανθρώπους φοβάμαι. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δε συχωρνούν. Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957, Έλληνας συγγραφέας

εξευτελισμός

.

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς:μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική

(Κ .Καβάφης, "Οσο Μπορείς")  

ο θυμός φουσκώνει το μυαλό

Χόλος νόον οιδάνει.

Όμηρος, περ. 800-750 π.Χ., Ποιητής – Ιλιάδα Ι’ 54