Του Κωνσταντίνου Σ. Γιάντσιου
(Πρώην Αντιδημάρχου Ανατολικού Ολύμπου)
Επι δημάρχου : κ. Αστέριο Χονδρόπουλο
Υπάρχουν στιγμές που η ιστορία ενός τόπου απαιτεί υπέρβαση, σύγκρουση και όραμα που ξεπερνά τα όρια μιας θητείας. Το 2007, στις υπώρειες του Ολύμπου, εκεί όπου γεννήθηκε ο μύθος του Ορφέα, ξεκινήσαμε μια μάχη που δεν ήταν μόνο πολιτιστική, αλλά βαθιά εθνική.
Από την Υποβάθμιση στην Παγκόσμια Ακτινοβολία
Παραλάβαμε μια περιοχή απαξιωμένη. Εκεί που σήμερα βρίσκεται το Βιωματικό Πάρκο, 500 μέτρα από τον ιερό χώρο, υπήρχε μια στέρνα βοθρολυμάτων. Με αποφασιστικότητα καθαρίσαμε τον τόπο, συγκρουστήκαμε με το κατεστημένο των καταπατητών και αποδώσαμε τη γη στην ιστορία της.
Την περίοδο 2007, 2008 -2009, θέσαμε τις βάσεις για κάτι μοναδικό. Δεν ήταν μια τοπική γιορτή, αλλά μια παγκόσμια συνάντηση. Φέραμε στο πλευρό μας:
Την ακαδημαϊκή κοινότητα (Πρυτάνεις ΑΠΘ και Ιωαννίνων, κ.κ. Αναστάσιο Μάνθο και Τριανταφύλλο Αλμπάνη).
Το Ινστιτούτο «Αριστοτέλης» και τον αείμνηστο πρόεδρο Αριστοτέλη Βρίτσιο.
Την UNESCO και τη διεθνή αναγνώριση μέσω της κ. Τζιτζικώστα.
Την επιστημονική εγκυρότητα της αρχαιολόγου κ. Έφης Πουλάκη-Παντερμαλή.
Την ομογένεια μέσω των ΑΧΕΠΑ, που δήλωνε παρούσα με 4,5 εκατομμύρια Έλληνες της διασποράς.
Ακόμα και η Αργώ από τον Βόλο κατέπλευσε στις ακτές μας, την ιδέα είχε ο μαραθωνοδρόμος Μιχάλης καραβασίλης, ενώ η ορχήστρα αρχαίων οργάνων «Ορφεία Αρμονία» έδωσε ξανά ήχο στα Λείβηθρα.
Η Χαμένη Ευκαιρία του 2010
Το 2010, όλα ήταν έτοιμα για το μεγάλο άλμα: ένα Παγκόσμιο Συνέδριο σε Λεπτοκαρυά και Θεσσαλονίκη που θα επισφράγιζε την κυριαρχία του Ολύμπου ως την παγκόσμια κοιτίδα του Ορφέα. Όμως, η έλλειψη συνέχειας από όσους παρέλαβαν τη σκυτάλη άφησε αυτό το όραμα ημιτελές. Η καθημερινότητα και η αδράνεια των διαδόχων αποδείχθηκαν κατώτερες των περιστάσεων.
Το Καμπανάκι του Εθνικού Κινδύνου
Σήμερα, ο κίνδυνος είναι ορατός. Όπως ακριβώς συνέβη με το ζήτημα της Μακεδονίας και τον Μέγα Αλέξανδρο, έτσι και τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεθοδευμένη πολιτιστική οικειοποίηση. Η Βουλγαρία διεκδικεί τον Ορφέα ως δικό της brand, εκμεταλλευόμενη τη γεωγραφική σύγχυση του όρου «Θράκη», η οποία στην αρχαιότητα έφτανε ως τον Όλυμπο.
Αν εμείς εγκαταλείπουμε τα Λείβηθρα, αν εμείς σιωπούμε, δίνουμε το δικαίωμα σε άλλους να παραχαράξουν την ιστορία. Ο πολιτισμός που δεν υπερασπίζεσαι, γίνεται λάφυρο των γειτόνων.
Κρατάμε τη Φλόγα Ζωντανή
Η «πόλη του Ορφέα» δεν είναι μια ανάμνηση του 2007. Είναι το μέλλον της Πιερίας και της Ελλάδας. Το έργο που ξεκινήσαμε παραμένει η ζωντανή απόδειξη ότι μπορούμε να μεγαλουργήσουμε όταν τολμάμε να συγκρουστούμε για το δίκαιο.
Το κάλεσμα είναι σαφές: Δεν έχουμε το δικαίωμα μιας νέας εθνικής ήττας. Η φλόγα του Ορφέα πρέπει να ανάψει ξανά, πιο δυνατή από ποτέ.
Ο Ορφέας μας περιμένει. Η ιστορία μας κρίνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου